Neen dit is helaas niet de finale van de Afrika-cup, beide ploegen doen wel mee maar zijn kansloos ten onder gegaan in de poules. Aan mijn supporteracties zal het niet gelegen hebben in ieder geval. Na een twee weekjes in Benin weet ik nog niet al teveel over het land, maar een vergelijking met Senegal dringt zich toch op:
-) Terwijl in Senegal de moslims overheersten is het hier in het noorden fifty-fifty. En iedereen gelooft nog wel ergens in traditionele godsdienst denk ik. Maar de beruchte voodoo-reputatie van Benin is toch eerder terug te vinden in het zuiden. Er wordt hier dus aanzienlijk meer bier gedronken ook, en de keuze is ruimer. Nu nog de Mechelsen Bruyne trachten te vinden.
-) Nu zal het eerste café waar doorgezakt werd in Cotonou toch wel niet “Teranga” genoemd hebben zeker? Teranga is Wolof (laten we zeggen Senegalees om het makkelijk te houden) voor ‘gastvrijheid’ en Senegal noemt zich graag ‘Land van de Teranga’. De eigenaar bleek een Libanees die nog in Senegal had gewoond.
-) Terwijl Kaolack stikte van de muggen en het er altijd heet was, is het hier proper en is het ’s morgens zelfs koud (jaja, met winterjas achterop de brommer) wegens de koude waaiende harmattan. Maar naar het schijnt zullen het vanaf april terug bak-toestanden zijn.
-) Ook in Natitingou is er een Senegalese gemeenschap, ik ben er al even mijn basis Wolof gaan etaleren en dit weekend hebben we afgesproken om de befaamde thee te nuttigen. De man in kwestie laat zich l’homme cravatte noemen en effectief, hij staat er elke dag in das (zien of hij het volhoudt in het warme seizoen)
-) De mensen zijn hier veel kalmer dan in Senegal. Weinig opdringende sjarels (wat een verschil aan de luchthaven ivm Dakar!) en nog niemand tegengekomen die informeert hoe ik hem in Europa binnenkrijg (afwachten maar of dat zo blijft). Integendeel, Benin lijkt vele inwijkelingen te hebben van over West-Afrika omwille van zijn stabiele karakter.
-) Iedereen hier in de stad spreekt een hartig woordje Frans en omwille van de wirwar aan talen spreken ze zelfs onderling Frans. In het zuiden is ‘Fon’ dan weer de omgangstaal. Mijn veldwerk is nog beperkt gebleven, maar ik verwacht dat op het platteland de graad aan Franse kennis omgekeerd evenredig zal zijn aan de afstand tot de stad.
-) Ik wilde net schrijven dat de coupures van elektriciteit bijzonder meevallen, ware het niet dat we net een hele dag van onderbrekingen achter de rug hebben, gelukkig altijd kort. Zo erg als in Kaolack zal het dus wel niet zijn.
Cotonou
Omdat in Afrika alles in uitgesteld relais gebeurt, ziehier het verslagje van de eerste dagen Benin, nu exact twee weken geleden. Voor u lijkt het alsof ik maar net weg ben, maar ik waan me hier al zolang van huis dat ik me nog amper de laatste ploegopstelling van KV kan herinneren.
Maar dus de eerste dagen. Ik weet niet hoe het komt, maar waarom ben ik het altijd die heel zijn zakken moet leegmaken bij elke controlepost. Ok, dat de bewakers mij er altijd uitpikken voor een grondige fouillering kan ik nog begrijpen aangezien ze simpelweg mijn goddelijk lichaam wensen te betasten. Maar ik zie niet in hoe tandenborstels en leesboeken er verdacht kunnen uitzien op een scan. Toch is ook mijn eerste vriendje inclusief opgeslagen telefoonnummer een douanier, altijd handig voor moesten jullie speciale meebreng-wensen hebben bij terugkomst.
Over de ontvangst in Cotonou valt weinig verkeerd te zeggen, iedereen op de BTC-hoofdzetel was zeer verwelkomend (waarschijnlijk omdat wij de eerste lichting vrijwilligers zijn), met de landenverantwoordelijke (en enige Belg: Sven) voorop. Dat sommige wijken in Cotonou meer luchtvervuiling vertonen als in New Mexico (volgens een recent onderzoek) was snel op te merken en dat lag dus niet enkel aan de aanpassing van de spijsvertering van de gearriveerde vrijwilligers. Die was trouwens niet nodig want aangezien we gelogeerd waren in een echte ex-pat wijk was er aan goed eten en drinken (Duvel!) niets tekort.
Trouwens zoals je al kon opmaken uit het voorgaande reisde ik niet alleen. Neen, ik had het genoegen met twee aantrekkelijke medevrijwilligsters te reizen en lief en leed te delen. Nu heeft dat enerzijds wel enkele nadelen, zoals een beperkte graad van onder-de-indruk-zijn wanneer ik in chronologische volgorde het traject aan ploegen waarvoor Nwankwo Kanu speelde citeer. Anderzijds heb ik bijzonder veel bijgeleerd over vrouwenzaken, die altijd van pas komen bij toekomstige pogingen om een koningin schaakmat te zetten met mijn loper. Ik geef u enkele citaten van gesprekken waarbij ik wakker ben gebleven (voor moesten de dames dit ooit lezen, jullie waren echt wel de max):
“Het moet ook niet te lang duren, want op een bepaald moment begint het pijn te doen”
“Mijn borsten zitten vól knobbeltjes”
“Je moet een man duidelijke taken geven”
“Als ik verliefd ben moet ik braken”
“Soms krijg ik maar na 3 maanden mijn maandstonden”
U begrijpt, af en toe was een noodkreet “SOS Piet” niet ongepast. Want vanaf maart komen piet en olivier het vrijwillige team vervoegen, gevolgd door nog 5 onbekende vrijwilligers in juni. Trouwens je kan alles vrijwilligers van BTC-VDOS alsook hun blogberichten bewonderen op www.blogcooperation.be.
Goed, na een weekje vol uitnodigingen, powerpoint-voorstellingen over de Btc en verkenningen van de hoofdstad zit ik ondertussen al een weekje in het verre Noorden tussen olifanten en schorpioenen, waarover later meer.
Maar dus de eerste dagen. Ik weet niet hoe het komt, maar waarom ben ik het altijd die heel zijn zakken moet leegmaken bij elke controlepost. Ok, dat de bewakers mij er altijd uitpikken voor een grondige fouillering kan ik nog begrijpen aangezien ze simpelweg mijn goddelijk lichaam wensen te betasten. Maar ik zie niet in hoe tandenborstels en leesboeken er verdacht kunnen uitzien op een scan. Toch is ook mijn eerste vriendje inclusief opgeslagen telefoonnummer een douanier, altijd handig voor moesten jullie speciale meebreng-wensen hebben bij terugkomst.
Over de ontvangst in Cotonou valt weinig verkeerd te zeggen, iedereen op de BTC-hoofdzetel was zeer verwelkomend (waarschijnlijk omdat wij de eerste lichting vrijwilligers zijn), met de landenverantwoordelijke (en enige Belg: Sven) voorop. Dat sommige wijken in Cotonou meer luchtvervuiling vertonen als in New Mexico (volgens een recent onderzoek) was snel op te merken en dat lag dus niet enkel aan de aanpassing van de spijsvertering van de gearriveerde vrijwilligers. Die was trouwens niet nodig want aangezien we gelogeerd waren in een echte ex-pat wijk was er aan goed eten en drinken (Duvel!) niets tekort.
Trouwens zoals je al kon opmaken uit het voorgaande reisde ik niet alleen. Neen, ik had het genoegen met twee aantrekkelijke medevrijwilligsters te reizen en lief en leed te delen. Nu heeft dat enerzijds wel enkele nadelen, zoals een beperkte graad van onder-de-indruk-zijn wanneer ik in chronologische volgorde het traject aan ploegen waarvoor Nwankwo Kanu speelde citeer. Anderzijds heb ik bijzonder veel bijgeleerd over vrouwenzaken, die altijd van pas komen bij toekomstige pogingen om een koningin schaakmat te zetten met mijn loper. Ik geef u enkele citaten van gesprekken waarbij ik wakker ben gebleven (voor moesten de dames dit ooit lezen, jullie waren echt wel de max):
“Het moet ook niet te lang duren, want op een bepaald moment begint het pijn te doen”
“Mijn borsten zitten vól knobbeltjes”
“Je moet een man duidelijke taken geven”
“Als ik verliefd ben moet ik braken”
“Soms krijg ik maar na 3 maanden mijn maandstonden”
U begrijpt, af en toe was een noodkreet “SOS Piet” niet ongepast. Want vanaf maart komen piet en olivier het vrijwillige team vervoegen, gevolgd door nog 5 onbekende vrijwilligers in juni. Trouwens je kan alles vrijwilligers van BTC-VDOS alsook hun blogberichten bewonderen op www.blogcooperation.be.
Goed, na een weekje vol uitnodigingen, powerpoint-voorstellingen over de Btc en verkenningen van de hoofdstad zit ik ondertussen al een weekje in het verre Noorden tussen olifanten en schorpioenen, waarover later meer.
Bien entendu au Benin
Hallokes
Vanaf nu geen verhalen meer over Senegal, maar over Benin. Ik mag nog steeds de boer uithangen en organisaties ondersteunen die zulke mensen verenigen maar deze keer is het voor BTC in Benin. En om alvast met de goede noot te starten, een gezegde (nota bene over nootjes), toepasbaar op alle ex-pats met een te groot ego:
"Si tu te lèves un matin avec deux paires de couilles, te prends pas pour un surhomme, mais t'est sûrement en train de te faire enculer"
Binnenkort meer verhalen over concentraties aan blanken, quotes van vrouwengesprekken en parkbezoeken!
Vanaf nu geen verhalen meer over Senegal, maar over Benin. Ik mag nog steeds de boer uithangen en organisaties ondersteunen die zulke mensen verenigen maar deze keer is het voor BTC in Benin. En om alvast met de goede noot te starten, een gezegde (nota bene over nootjes), toepasbaar op alle ex-pats met een te groot ego:
"Si tu te lèves un matin avec deux paires de couilles, te prends pas pour un surhomme, mais t'est sûrement en train de te faire enculer"
Binnenkort meer verhalen over concentraties aan blanken, quotes van vrouwengesprekken en parkbezoeken!
Wist je dat...
…Juul Kabas hier alomtegenwoordig is. De Senegalezen maken er immers een gewoonte van om hunne Kabas (in het Gents: hunne sinéma, in het Spaans: huevos) vast te houden terwijl ze rondkuieren of een praatje met je slaan
…De mobiele doe-het-zelf tandarts ook aanwezig is. Of hoe een chauffeur tijdens het rijden zelf zijn gaatje vult, daarbij gebruik makend van een tandenstoker, een achteruitkijkspiegel en een aspirine (als vulling)
…We in Dakar tot tweemaal toe hebben gedineerd in ‘Terasse d’Anvers’. U raadt het al, een welgekomen flashback naar de Belgische keuken: waterzooi en blonde leffe! De eigenaar, een Antwerp supporter uit Brasschaat, namen we erbij.
…Het contrast met het warme Koalack zonder stroom en met de muggenkolonies des te sterker is na een weekje in frisse en properdere oorden
…Ik over exact een maandje terugkom, 22 november neem ik de vlucht om op 23 november neer te strijken en 24 november mijn eerste valling op te doen.
...Iedereen die barbie-poppen, kleren, dvd’s, boeken en speelgoed meegegeven heeft, wreed bedankt wordt door de kinderen in de buurt (en door mezelf voor de barbie-poppen).
…Je bestellingen mag beginnen doorgeven van souvenirs: in de aanbieding staan kettinkjes, schilderijen, vreemde ziektes, armbanden, woestijnzand, beeldjes, voetbalshirts, sandalen, pindanoten, oorbellen, saloum-zout, djembés en huwelijksaanzoeken (m/v).
Het Mechelen van het Zuiden
Net een weekje luxereis achter de rug met drie vrouwen: mama, zus en tante. Ze kwamen aan net aan tijdens de korité oftewel het suikerfeest na de ramadan. Nadeel is dat het transport richting Kaolack iets moeilijker te regelen viel (het aantal Senegalezen die werken komt die dag immers overeen met het aantal werkende 50 plussers in
Nadat de drie sportzakken vol chocolade, kinderkleedjes, barbiepoppen, knuffels, speelgoed etc. waren uitgedeeld, de verbroedering met de familie van Tocoma en de rondleiding in Kaolack achter de rug waren, trokken we naar het Saint-Louis in het Noorden van Senegal. Saint-Louis is de oude hoofdstad van Frans Afrika en net zoals de oude hoofdstad van de Verenigde Nederlanden (stad van corrupte schepenen, inwijkende bioscheuten en degraderende voetbalploegen) is het de mooiste stad van het land. Het is eigenlijk een eilandje dat tussen twee armen van de Senegal-rivier ligt en je rijdt het binnen over een brug die door Eiffel ontworpen werd. Saint-Louis is Unesco-werelderfgoed en staat vol met oude koloniale gebouwen, vaak in verval maar echt de moeite eens ze opgekalfaterd zijn. Komt er nog eens bovenop dat het aangename zeebriesje voor een ideaal klimaat zorgt.
Vanuit een comfortabel hotelletje langs de kust met zwembad en goede keuken werden uitstapjes gemaakt richting natuurpark, suikerriet plantages en de grens met Mauritanië. We verlieten Saint-Louis in (koloniale) stijl: met een 4x4 reden we de kustlijn af over het strand langs de vele visserdorpjes tot in Lompoul. Daar kan je immers een klein (maar steeds groter wordend) stukje woestijn vinden, alwaar we genoten van de zonsondergang, Marokkaanse couscous en een overnachting in een Moorse tent. De volgende dag terug in onze jeep en via het strand tot in hartje Dakar.
Twee dagen Dakar zijn ruim voldoende om je longen vol te pompen met uitlaatgassen tot je in aanmerking komt voor een invaliditeitsuitkering, maar wij verkozen de standaard uitstapjes richting reserve de Bandia en Ile de Gorée. De reserve de Bandia is niet de ongelukkige bankzitter van FC Bandia, maar een natuurpark met neushoorns, giraffen, antilopen, struisvogels enz. Het grootste deel is ingevoerd uit Zuid-Afrika, zodat je wel eens het gevoel krijgt in de Beekse Bergen rond te rijden, maar het is een leuk dagje uit. Het laatste dagje dus toch maar eens Ile de Gorée gedaan. En we waren niet alleen. We konden kennismaken met de gezellige stress van reisleiders die groepen van Nouvelle Frontière en Club Med escorteerden vanuit het hotel tot in het Musée des Esclaves. Een dubbel gevoel als je een bende obesitas-amerikanen enthousiast hoort applaudisseren bij een one-liner van de gerant van het museum over de toestanden van de slavernij. De kans is immers groot dat hun tuinier een afro-amerikaan is, net zoals de kuisploeg van de speciaalzaak waar ze zaterdags hun Mega McBacon Menu bestellen. Maar anders best een aanrader, Ile de Gorée.
Nu twee weekjes alles afwerken om vervolgens terug op vakantie te trekken met Señor Salim. Ik heb de vrouwen hier alvast gewaarschuwd dat er een blanke vrijgezel onderweg is. Hasta pronto.
Wist je dat...
…Er tijdens de ramadan geen kat te zien is op straat om zeven uur ’s avonds. Iedereen stilt zijn honger terwijl er op de nationale zender voorgelezen wordt uit de Koran.
…Dit gebeurt door een oude wijze man terwijl een groepje kinderen geboeid luistert, moest je niet beter weten je zou zweren dat het sprookjes zijn.
…Tenminste 10 Senegalese vrouwen zich niet aan de vasten hebben gehouden. Het Afrikaanse kampioenschap basket werd hier afgelopen weekend in eigen land verloren in de finale.
…De Belgische basketvrouwen het ook niet onaardig doen. Als ze zich bij de eerste vijf plaatsen op het EK krijgen we misschien een clash België-Senegal tijdens het kwalificatietoernooi voor Peking.
…De zoon van de familie waarmee ik samenwoon enkele weken op bezoek is. Blijkt dat hij de offensieve middenvelder van een eerste klasse-ploeg in Senegal is.
…Die ploeg (FC Douane, ik durf wedden dat ze tussen de linies spelen) maar nipt de finale van het kampioenschap heeft verloren, ik maak hem dus alvast warm voor een verblijf ‘Achter de kazerne’ of in ‘de Mol’.
…Mijn buurman in het cyber-cafe zich niet geneert om de hele porno-afdeling van het internet af te surfen. Een mens zou voor minder een lodder-oog ontwikkelen.
…Er foto’s op de site gezet zijn (worden, afhankelijk van de snelheid en stroomonderbrekingen) van de vakantie, alsook filmpjes met Afrikaanse dans tijdens de herbebossing, maar nu hoe het wél moet.
…Dit gebeurt door een oude wijze man terwijl een groepje kinderen geboeid luistert, moest je niet beter weten je zou zweren dat het sprookjes zijn.
…Tenminste 10 Senegalese vrouwen zich niet aan de vasten hebben gehouden. Het Afrikaanse kampioenschap basket werd hier afgelopen weekend in eigen land verloren in de finale.
…De Belgische basketvrouwen het ook niet onaardig doen. Als ze zich bij de eerste vijf plaatsen op het EK krijgen we misschien een clash België-Senegal tijdens het kwalificatietoernooi voor Peking.
…De zoon van de familie waarmee ik samenwoon enkele weken op bezoek is. Blijkt dat hij de offensieve middenvelder van een eerste klasse-ploeg in Senegal is.
…Die ploeg (FC Douane, ik durf wedden dat ze tussen de linies spelen) maar nipt de finale van het kampioenschap heeft verloren, ik maak hem dus alvast warm voor een verblijf ‘Achter de kazerne’ of in ‘de Mol’.
…Mijn buurman in het cyber-cafe zich niet geneert om de hele porno-afdeling van het internet af te surfen. Een mens zou voor minder een lodder-oog ontwikkelen.
…Er foto’s op de site gezet zijn (worden, afhankelijk van de snelheid en stroomonderbrekingen) van de vakantie, alsook filmpjes met Afrikaanse dans tijdens de herbebossing, maar nu hoe het wél moet.
Bien Entendu (Octobris)
Omdat het de mooiste maand van het jaar is, drie voor de prijs van één, allen over hetzelfde onderwerp:
" L'homme qui a la diarrhée n'a pas peur de l'obscurité ".
“Un pet qui se prolonge peut entrainer une vraie chiasse.”
“Qui se lèche l'anus est un contortioniste, qui pète plus haut que son cul a de la merde derrière les Oreilles”
" L'homme qui a la diarrhée n'a pas peur de l'obscurité ".
“Un pet qui se prolonge peut entrainer une vraie chiasse.”
“Qui se lèche l'anus est un contortioniste, qui pète plus haut que son cul a de la merde derrière les Oreilles”
Inscription à :
Articles (Atom)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
.jpg)
