De zwarte Schorpioen
Voor de geïnteresseerden (ja jullie twee), een weekje brousse eropzitten in de saloumdelta, gevolgd door een weekendje met rust, zwembad en kleine kinderen. In de week brousse mogen kennismaken met de eerste koortsachtige en slapeloze nacht en omdat het laagseizoen is, kregen we er gratis darmprblemen bij. Maar soit al bij al maar een daje of twee geduurd. Verder is er daar een moto 125 wat me nostalgie geeft naar de mada-periode. Voorlopig laten ze me er niet op rijden, maar ik hoop toch nog eens de wegen onveilig te maken. Morgen komen de jongeren van BD aan in Kaolack, waar ze zullen gebriefd worden door Tocoma en mezelf. Daarna vertrekken we samen richting badoudou. Dat is vlakbij waar ik zit (het centre de formation agricole Keur Babou Duiouf). s Nachts zonder pillamp zich verplaatsen is uit den boze, u weet het misschien nog wel, de slangen. Voorlopig nog geen gezien, maar wel een zwarte schorpioen, volgens de Senegalese kenners 'minstens even gevaarlijk', waarna ze hem met een slets tegenhielden en met een schroevendraaier zijn 'steker' eraf pitsten. Vervolgens lieten ze hem gaan, ongevaarlijk maar hij zal gorilla's en kikkers blijven steken 'want dat is zijn natuur' (sammy tanghe). Bueno er zijn natuurlijk adembenemende foto's die ongetwijfeld in de beste galerijen tegen hoge prijzen de deur uitvliegen maar tijdsgebrek stelt hun publicatie uit naar tijden dat ze passé en waardeloos zullen zijn. Voor de rest noch steeds wachtend op een teken van leven van de eerste Cockx-Peters combinatie...
Wist je dat (julis)...
…Mijn pc voor het eerst de geest heeft gegeven en ik daardoor richting Dakar ben geweest voor wederom een weekendje met de BD-vrijwilligsters ter plaatse alsook met een ander vrijwilligerskoppel Wim & Kristina
…Dat bestond uit een dagje plage op het eiland Nhgor, bezoek aan de Via Via en een dagje naar de Zoo met de hele kroost, alwaar zelfs chiro-gewijs zakdoekleggen werd gespeeld.
…Die Zoo iets minder diervriendelijk is dan pak weg Planckendael (bij Mechelen), met grote gaten in de kooien (gelukkig enkel bij niet-gevaarlijke dieren) en een kadaver van een olifant die gesneuveld is en verspreid ligt over de gehele zoo.
…De chimpansee mag gevoed worden en daar behoorlijk aan gewoon is. Want als je ritmisch begint te klappen doet hij achtereenvolgens een hip dansje, tolbeweging en koprol, waarna hij perfect uitkomt aan de hoek van de kooi met uitgestoken hand tussen de tralies om de beloning te ontvangen. Een 9.98 van de jury (0.02 aftrek voor het woest smijten van rommel nadat hij de beloning niet kreeg).
…Het veldwerk in de Saloum-delta een week is uitgesteld, maar daardoor kan ik wat schrijven aan het rapport over het afgelegde werk in de andere regio.
…Sommige mensen graag van brussel naar Peking gaan, zij het met de fiets (http://cnouskonpedale.wordpress.com/) of met enkele aftandse voertuigen (http://www.brusselpeking.be/)
…De nationale muziekstijl hier (naast zouk, salsa, en hip hop) hier toch wel de mbalax is. De truk om erop te dansen is zo hyperactief rond te zwaaien met armen en benen. Aan mij niet besteed, leve het hakken en de westerse muziek, met de nieuwe van interpol op kop (en op luisterpaal)
…Dat bestond uit een dagje plage op het eiland Nhgor, bezoek aan de Via Via en een dagje naar de Zoo met de hele kroost, alwaar zelfs chiro-gewijs zakdoekleggen werd gespeeld.
…Die Zoo iets minder diervriendelijk is dan pak weg Planckendael (bij Mechelen), met grote gaten in de kooien (gelukkig enkel bij niet-gevaarlijke dieren) en een kadaver van een olifant die gesneuveld is en verspreid ligt over de gehele zoo.
…De chimpansee mag gevoed worden en daar behoorlijk aan gewoon is. Want als je ritmisch begint te klappen doet hij achtereenvolgens een hip dansje, tolbeweging en koprol, waarna hij perfect uitkomt aan de hoek van de kooi met uitgestoken hand tussen de tralies om de beloning te ontvangen. Een 9.98 van de jury (0.02 aftrek voor het woest smijten van rommel nadat hij de beloning niet kreeg).
…Het veldwerk in de Saloum-delta een week is uitgesteld, maar daardoor kan ik wat schrijven aan het rapport over het afgelegde werk in de andere regio.
…Sommige mensen graag van brussel naar Peking gaan, zij het met de fiets (http://cnouskonpedale.wordpress.com/) of met enkele aftandse voertuigen (http://www.brusselpeking.be/)
…De nationale muziekstijl hier (naast zouk, salsa, en hip hop) hier toch wel de mbalax is. De truk om erop te dansen is zo hyperactief rond te zwaaien met armen en benen. Aan mij niet besteed, leve het hakken en de westerse muziek, met de nieuwe van interpol op kop (en op luisterpaal)
Marabouts, talibes en het team van Ndanghane
Hopla, het veldwerk in de unie van Mbadakhoune zit er op tot in augustus. In het passeren langs de dorpjes ook Ngathie Fall aangedaan alwaar er in the middle of nowhere een megahuis en een mercedes te voorschij kwam. Het dorpje is immers de thuishaven van een ‘Marabout’, weinig bekend in het Vlaamse land maar wereldberoemd in Senegal. Even tijd voor schooltelevisie.
Marabouts zijn spirituele islamitische leiders, aanwezig in het dagelijkse leven van elke senegalees en met ongelooflijk veel macht. Er zijn maar enkele (4 denk ik) marabout-families in Senegal, waarvan de Mourides diegenen zijn die achter de huidige president staan (Wade). Omwille van hun impact op de mening van de gemiddelde senegalees krijgen de marabouts behoorlijke sommen van de politieke leiders.
Een ander gerelateerd fenomeen zijn de ‘Talibe’. Dat zijn kinderen die door hun ouders naar een ‘dara’ ofte koran-school gestuurd worden en onder de hoede van een Marabout geplaatst worden. Ze krijgen hierbij geen steun van hun ouders (sommigen weten zelfs niet wie hun ouders zijn of zijn kinderen van de marabout en één van zijn tientallen vrouwen) en moeten zich redden met het bedelen voor voedsel en geld. Dagelijks moeten ze dan een deel afstaan aan de marabout, die het kan investeren in een extra vrouw of woonkamer. Een hard leven dus en vaak zijn de talibes, eenmaal opgegroeid, goede commercanten die elke frank (doe mij toch maar sabine) omdraaien, zoals de eigenaar van het boetiekske in mijn straat.
De marabout heeft ook rasta-volgelingen, de Baye Fall, die hun stem weleens durven verheffen als ze weer eens een religieus lied aanheffen. Onlangs ben ik nog door enkelen uitgenodigd op een religieus zangfeest, maar de financiële bijdrage die daarbij verwacht wordt en mijn huidskleur zal daar ook wel voor iets tussen gezeten hebben. Of ze moeten op de hoogte zijn dat ik mijn haar sinds aankomst nog niet gekamd heb en ze verwachten een spoedige spontane rasta-vorming.
De twee marabouts die ik tot dusver ontmoet heb zijn laaiend enthousiast over België. Hetzij om het grote potentieel aan tweedehands auto’s (want ook daarin verdienen ze geld, net zoals ze een groot aandeel hebben in het publieke transport) hetzij om het ‘mooiste station van de wereld’ en een viersterrenhotel daar recht tegenover. Ik vermoed dat hij Antwerpen bedoelde, want in Mechelen was hij nog niet geweest.
Voor de rest was ik ook uitgenodigd op een (katholieke) trouw verleden week. Maar omdat het mijn enige vrije dag tussen veldwerkperiodes was, de vermoeidheid toesloeg en ik liever naar vrouwen(basket) ging kijken, heb ik maar de kat gestuurd. Een goede beslissing zowaar, want het bevriende team van Ndanghane (zoals in de tekstomelet “ze spelen in een ploeg van vijf, gedurende vier maal tien minuten en dan ghane ze douchen”) werd kampioen van de ‘quartiers’ na een spannende finale. Een beetje vergelijkbaar met het verpletteren van de tegenstand -ook met quartiers overigens- tijdens West-Vlaamse 3-on-3 tornooien (www.bbcmoorsele3on3.tk). Zondag is het de kampioenenviering, maar ik zal voor de tweede maal een kat uit mijn afslankende voorraad moeten sturen. Ik zit dan immers tussen Noel Slangen en Brousse Springsteen, samen met een senegalese student.
Leve de juli-verjaardagen en de gentse, Vlaamse en nationale feesten!
Marabouts zijn spirituele islamitische leiders, aanwezig in het dagelijkse leven van elke senegalees en met ongelooflijk veel macht. Er zijn maar enkele (4 denk ik) marabout-families in Senegal, waarvan de Mourides diegenen zijn die achter de huidige president staan (Wade). Omwille van hun impact op de mening van de gemiddelde senegalees krijgen de marabouts behoorlijke sommen van de politieke leiders.
Een ander gerelateerd fenomeen zijn de ‘Talibe’. Dat zijn kinderen die door hun ouders naar een ‘dara’ ofte koran-school gestuurd worden en onder de hoede van een Marabout geplaatst worden. Ze krijgen hierbij geen steun van hun ouders (sommigen weten zelfs niet wie hun ouders zijn of zijn kinderen van de marabout en één van zijn tientallen vrouwen) en moeten zich redden met het bedelen voor voedsel en geld. Dagelijks moeten ze dan een deel afstaan aan de marabout, die het kan investeren in een extra vrouw of woonkamer. Een hard leven dus en vaak zijn de talibes, eenmaal opgegroeid, goede commercanten die elke frank (doe mij toch maar sabine) omdraaien, zoals de eigenaar van het boetiekske in mijn straat.
De marabout heeft ook rasta-volgelingen, de Baye Fall, die hun stem weleens durven verheffen als ze weer eens een religieus lied aanheffen. Onlangs ben ik nog door enkelen uitgenodigd op een religieus zangfeest, maar de financiële bijdrage die daarbij verwacht wordt en mijn huidskleur zal daar ook wel voor iets tussen gezeten hebben. Of ze moeten op de hoogte zijn dat ik mijn haar sinds aankomst nog niet gekamd heb en ze verwachten een spoedige spontane rasta-vorming.
De twee marabouts die ik tot dusver ontmoet heb zijn laaiend enthousiast over België. Hetzij om het grote potentieel aan tweedehands auto’s (want ook daarin verdienen ze geld, net zoals ze een groot aandeel hebben in het publieke transport) hetzij om het ‘mooiste station van de wereld’ en een viersterrenhotel daar recht tegenover. Ik vermoed dat hij Antwerpen bedoelde, want in Mechelen was hij nog niet geweest.
Voor de rest was ik ook uitgenodigd op een (katholieke) trouw verleden week. Maar omdat het mijn enige vrije dag tussen veldwerkperiodes was, de vermoeidheid toesloeg en ik liever naar vrouwen(basket) ging kijken, heb ik maar de kat gestuurd. Een goede beslissing zowaar, want het bevriende team van Ndanghane (zoals in de tekstomelet “ze spelen in een ploeg van vijf, gedurende vier maal tien minuten en dan ghane ze douchen”) werd kampioen van de ‘quartiers’ na een spannende finale. Een beetje vergelijkbaar met het verpletteren van de tegenstand -ook met quartiers overigens- tijdens West-Vlaamse 3-on-3 tornooien (www.bbcmoorsele3on3.tk). Zondag is het de kampioenenviering, maar ik zal voor de tweede maal een kat uit mijn afslankende voorraad moeten sturen. Ik zit dan immers tussen Noel Slangen en Brousse Springsteen, samen met een senegalese student.
Leve de juli-verjaardagen en de gentse, Vlaamse en nationale feesten!
Bien Entendu (julis)
aan de start van de congé een nieuwe spreuk:
“Si tu te couches avec le cul qui gratte, tu te lèveras avec les doigts qui puent”
“Si tu te couches avec le cul qui gratte, tu te lèveras avec les doigts qui puent”
Vlaanderen boven
De afgelopen dagen verrassend veel Vlaams gesproken. Gisteren was er Marina, niet mijn vaste kapster -Coiffeur katrina niet meegerekend- voor 4 euro en half van de zwartekloosterstraat, maar de tante van mijn kamer-onderhuurster in Gent. Ze heeft me voorzien van leesvoer, kijkvoer (sopranos, little brittain, the office), luistervoer en krachtvoer (chocolade die direct aan de collega(s) is overgedragen). Vandaag een vrijwilligster van BTC tegengekomen. Blijkt dat er nog drie onderweg zijn tegen volgende week. De hoop om zelf bij terugkomst als btc'er richting Kaolack te trekken daalde daarmee voor een stuk, edoch steeg weer bij de vermelding (ik had zoiets opgevangen) dat btc vanaf volgend jaar wil starten met micro-kredieten in deze regio. We chelsea zoals Roman zou zeggen.
Voor de rest: verleden week weer effe op het veld rondgehotst, eind deze maand is het werk in die boerenunie afgerond. De unie situeert zich in Mbadakhoune, uit te spreken zoals de tekstomelet "Ik zat vast in een bad da koen had laten vollopen voor noortje". Wat me naadloos breng bij de felicitaties voor de vele kleine mannen als Kas en Nand. De venten zullen hun Kas opfretten als ze weer eens moeten opstaan voor het geschreeuw en hun ochtendhumeur is waarschijnlijk naveNand. Maar soit om maar te zeggen dat het werk (portrait de communauté) er in Mbadakhoun bijna opzit -uitgenomen nog één weekje veldwerk- en dat ik kan beginnen (mee)schrijven aan het driejarenplan van die Unie.
Vanaf juli is het dan de echte brousse richting Sine-Saloum delta met bossen, mangroves, groentenkweek, koelere temperaturen en zoals reeds vermeld een aanwezigheid van slangen. Gelukkig weet ik net als een gemiddelde sambapiet dat een 'Snake' gevaarlijker lijkt dan hij eigenlijk is als puntje bij doelpaaltje komt. Veel bewegen en lawaai maken, maar aanvallen komt er weinig van.
Anders nog voor de boeg: eerste trouw volgend weekend. Het wordt een minder feest als die in italië ongetwijfeld, maar vermits het een katholiek is hoop ik toch een biertje scheef te slaan. Eind juli komen de inleefkampers van BD, 11 vlamingen (meerderheid meisjes olé) die hier vergezeld worden van 11 senegalezen. Ze doen ook driedaagse in de sine-saloum, waarbij ze per twee in een gastgezin verblijven. Dus kan ik vanaf begin juli op zoek naar 11 gastgezinnen alwaar ze slangenvrij de nacht zullen kunnen doorbrengen.
Voor de rest: verleden week weer effe op het veld rondgehotst, eind deze maand is het werk in die boerenunie afgerond. De unie situeert zich in Mbadakhoune, uit te spreken zoals de tekstomelet "Ik zat vast in een bad da koen had laten vollopen voor noortje". Wat me naadloos breng bij de felicitaties voor de vele kleine mannen als Kas en Nand. De venten zullen hun Kas opfretten als ze weer eens moeten opstaan voor het geschreeuw en hun ochtendhumeur is waarschijnlijk naveNand. Maar soit om maar te zeggen dat het werk (portrait de communauté) er in Mbadakhoun bijna opzit -uitgenomen nog één weekje veldwerk- en dat ik kan beginnen (mee)schrijven aan het driejarenplan van die Unie.
Vanaf juli is het dan de echte brousse richting Sine-Saloum delta met bossen, mangroves, groentenkweek, koelere temperaturen en zoals reeds vermeld een aanwezigheid van slangen. Gelukkig weet ik net als een gemiddelde sambapiet dat een 'Snake' gevaarlijker lijkt dan hij eigenlijk is als puntje bij doelpaaltje komt. Veel bewegen en lawaai maken, maar aanvallen komt er weinig van.
Anders nog voor de boeg: eerste trouw volgend weekend. Het wordt een minder feest als die in italië ongetwijfeld, maar vermits het een katholiek is hoop ik toch een biertje scheef te slaan. Eind juli komen de inleefkampers van BD, 11 vlamingen (meerderheid meisjes olé) die hier vergezeld worden van 11 senegalezen. Ze doen ook driedaagse in de sine-saloum, waarbij ze per twee in een gastgezin verblijven. Dus kan ik vanaf begin juli op zoek naar 11 gastgezinnen alwaar ze slangenvrij de nacht zullen kunnen doorbrengen.
Wist je dat…(quatris)
…De nationale sport van de vrouwen hier ‘haarverzorging’ is. Ze kunnen uren bezig zijn met één kapsel en ze wisselen gemiddeld tweemaal per week van coupe. Dat kan ook een redelijke drastische wijziging zijn, want pruiken zijn hier gemeengoed. Punten scoren als je bij de metamorfose complimentjes geeft!
…Tony Parker ook behoorlijk wat punten scoorde in de NBA, zodat de Spurs zoals verwacht kampioen zijn, zij het niet in 6, maar in 4 matchen
…De eerste regen in Kaolack een feit is, helaas volgt de afkoeling nog niet echt, dat wordt midden juli
…Ik heel juli en de eerste drie weken van augustus (uitgenomen enkele weekends) in de brousse zit richting Sokone, naar het schijnt befaamd om slangen olé. Gelukkig heb ik sinds mijn GI-Joe periode evaring met het bestrijden van de Cobra.
…Een solidaire samenleving van verschillende religies ideaal is voor de luie werkmens. De feesten van islam en het christendom zijn hier immers beide officiële feestdag!
…Spijtig genoeg zal ik de tabaski eind december net missen. Dit is het feest waarbij schapen massaal geslacht en gegrild worden. Afgaande op de verhalen moet dat zowat het hoogtepunt van het jaar zijn (voor niet-vegetariërs althans).
…Je hier elke dag schapenvlees kan eten, gegrild op houtvuur met zalige kruiden en mosterd, voor geen geld, naam: ‘dibi’, ik ben er ondertussen vaste klant. Een stokbrood met mayonaise is daarentegen normaal als ontbijt. Niet direct mijn favoriet maar best te pruimen.
…Tony Parker ook behoorlijk wat punten scoorde in de NBA, zodat de Spurs zoals verwacht kampioen zijn, zij het niet in 6, maar in 4 matchen
…De eerste regen in Kaolack een feit is, helaas volgt de afkoeling nog niet echt, dat wordt midden juli
…Ik heel juli en de eerste drie weken van augustus (uitgenomen enkele weekends) in de brousse zit richting Sokone, naar het schijnt befaamd om slangen olé. Gelukkig heb ik sinds mijn GI-Joe periode evaring met het bestrijden van de Cobra.
…Een solidaire samenleving van verschillende religies ideaal is voor de luie werkmens. De feesten van islam en het christendom zijn hier immers beide officiële feestdag!
…Spijtig genoeg zal ik de tabaski eind december net missen. Dit is het feest waarbij schapen massaal geslacht en gegrild worden. Afgaande op de verhalen moet dat zowat het hoogtepunt van het jaar zijn (voor niet-vegetariërs althans).
…Je hier elke dag schapenvlees kan eten, gegrild op houtvuur met zalige kruiden en mosterd, voor geen geld, naam: ‘dibi’, ik ben er ondertussen vaste klant. Een stokbrood met mayonaise is daarentegen normaal als ontbijt. Niet direct mijn favoriet maar best te pruimen.
Borsten, lingerie en het eerste Toubab-moment
Even van het wereldwijde web geweest, wegens twee brousse-tweedaagsen en een weekendje Dakar ertussen. Donderdag en vrijdag was het respectievelijk enquêteurs opleiden en een dagje vorming rond vermenigvuldigen van zaaigoed (dit gaat niet over de nieuwste technieken ivm in vitro fertilisatie, maar over zaden voor aardnootproductie). En dan dus het eerste uitstapje sinds het openeningsweekend richting twee broederlijk delende collega-vrijwilligersters in Dakar. De heenrit in de sept-place was een behoorlijke martelgang, aangezien ik de slechtste plaats van al had, in het midden vanachter. Om een beeld te schetsen: moest ik rechtop zitten dan zou het dak ter hoogte van mijn bovenlip komen. Helaas is er geen open dak waar ik dus het bovenste gedeelte van de tronie kan doorsteken, zodat ik vier uur gebukt door het leven ben gegaan. Zaterdag was het relaxen, met een dagje op het strand van het eiland van Ngor. ’s Avonds was er optredentje van een bekend bandje, de Senegalese versie van de Buena Vista Social Club. Er was ook een mode-défilé, waarvan een gedeelte in lingerie, voor het eerst mogen kennismaken met de mooie Sengalese vrouwen waar iedereen over sprak voor vertrek. Zondag de borsten van Dakar gezien. Helaas gaat het niet over de modellen van de avond voordien, maar over twee heuvels waarvan je een mooi uitzicht hebt over de hoofdstad. In de namiddag was het dan tijd voor echt bloot vlees, namelijk in een volgepakt stadion de nationale sport van Senegal bewonderen: worstelen. De voorbereidingen met dansen, optredens en het zich wassen met gewijd water duren ongeveer drie uur, het gevecht hooguit een minuut. De ambiance is er daarom niet minder om. Omdat ik nog terug moest richting Kaolack ben ik net voor de grote massa het stadion uitgegaan en daar was het tijd voor het eerste echte blanke-moment.
Voor de gesloten deuren van het stadion stonden een hoderdtal jongeren. Nadat de poort werd geopend en ik naar buiten ging verwachtte ik in alle naïviteit dat ze wel plaats zouden maken en dat ik rustig zou kunnen wegwandelen. Niets was minder waar. Ze sloten zich in een dichte massa als een hoop mieren rond een net ontdekte suikerpot en gingen volop voor de inhoud van mijn zakken. Ik had dit net op tijd door en sloot daarop krampachtig mijn zakken met de handen, terwijl er aan alle kanten aan mij(n kleren) getrokken werd. Het zou tevergeefs geweest zijn, moest die behulpzame militair niet naar buiten gestormd zijn, in het wilde weg zwaaiend met de matrak. Het had iets weg van een rambo-moment, want alhoewel het één tegen honderd was, ging de jongeren-menigte helemaal uiteen zodat ik alsnog kon doorwandelen en lichtelijk onder de indruk in een taxi kon springen. De vreugde was van korte duur want ook op de terugtocht bleek de enige vrije plaats op de sept-place in het midden vanachter te zijn. Maar soit, ik had tenminste mijn kleren nog aan.
Na een geslaagd weekendje in de drukte, maandag en dinsdag in het volledige andere uiterste gevallen. Twee dagen veldwerk (enquêtes), inclusief overnachting in de brousse. Achterop een brommertje rondhossen in het zand en bij aankomst in de afgelegen dorpjes genieten van de extreme gastvrijheid van de lokale boeren, vree de max.
Helaas van de verdere verrechtsing en drang naar conservatieve hoek in Vlaanderen. Van hieruit is dat nog zorgwekkender natuurlijk. Maar bon, om de teleurstelling te verwerken een zoek de (filmster)vedet in de tekst-omelet: "Wie zonder mineraalwater naar de brousse wil, is niet goed snik".
Voor de gesloten deuren van het stadion stonden een hoderdtal jongeren. Nadat de poort werd geopend en ik naar buiten ging verwachtte ik in alle naïviteit dat ze wel plaats zouden maken en dat ik rustig zou kunnen wegwandelen. Niets was minder waar. Ze sloten zich in een dichte massa als een hoop mieren rond een net ontdekte suikerpot en gingen volop voor de inhoud van mijn zakken. Ik had dit net op tijd door en sloot daarop krampachtig mijn zakken met de handen, terwijl er aan alle kanten aan mij(n kleren) getrokken werd. Het zou tevergeefs geweest zijn, moest die behulpzame militair niet naar buiten gestormd zijn, in het wilde weg zwaaiend met de matrak. Het had iets weg van een rambo-moment, want alhoewel het één tegen honderd was, ging de jongeren-menigte helemaal uiteen zodat ik alsnog kon doorwandelen en lichtelijk onder de indruk in een taxi kon springen. De vreugde was van korte duur want ook op de terugtocht bleek de enige vrije plaats op de sept-place in het midden vanachter te zijn. Maar soit, ik had tenminste mijn kleren nog aan.
Na een geslaagd weekendje in de drukte, maandag en dinsdag in het volledige andere uiterste gevallen. Twee dagen veldwerk (enquêtes), inclusief overnachting in de brousse. Achterop een brommertje rondhossen in het zand en bij aankomst in de afgelegen dorpjes genieten van de extreme gastvrijheid van de lokale boeren, vree de max.
Helaas van de verdere verrechtsing en drang naar conservatieve hoek in Vlaanderen. Van hieruit is dat nog zorgwekkender natuurlijk. Maar bon, om de teleurstelling te verwerken een zoek de (filmster)vedet in de tekst-omelet: "Wie zonder mineraalwater naar de brousse wil, is niet goed snik".
Inscription à :
Articles (Atom)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
.jpg)
